top of page

Bazı günler, sanki herkes bir şey istiyormuş gibi hissedersin: yetişmesi gereken işler, cevaplanacak mailler, evdeki sorumluluklar… Ve bir noktada “Ben ne zaman kendime kalacağım?” sorusu belirir.


Bu hissin temel nedeni, zihnin sürekli yetişme modunda kalmasıdır. Sürekli başkalarına yetişmeye çalışırken, kendi ihtiyaçlarını en sona atarsın ve bu da sana “herkes benden bir şey bekliyor” duygusu olarak geri döner.


💡 Evde uygulanabilir küçük adım:

Bugün kendin için 10 dakikalık bir “sadece bana ait zaman” belirle. Telefon yok, iş yok, kimse yok. Zihnin yavaşladığında yükün de hafifler.

Motivasyon, kalıcı bir duygu değil; yenilenmesi gereken bir kas gibidir.

Sürekli yüksek tempoda çalışmak, en motive insanı bile tüketir.


💡 Deneyebilirsin:

Günün içinde kısa bir mola ver ve “bugün neyi iyi yaptım?” sorusunu sor.

Kendini takdir etmek, dış motivasyondan daha kalıcı bir güç yaratır.

Yorgunluk bazen az uyumaktan değil, zihinsel yükten kaynaklanır.

Sürekli “yetiştirmem lazım” düşüncesi, bedenin kadar zihnini de tüketir.


💡 Deneyebilirsin:

Her sabah yapılacaklar listene “bugünlük yeterli” sınırı koy.

Her şeyi değil, önemli olanı tamamlamak üretkenliğini artırır.

bottom of page